آهای حقیقت ...
و به راستی حقیقت در کجای این عالم نهفته است؟
در کدام گوشه ایران؟
در پس کدام کوچه تهران؟
شاید در روستایی باشد٬
در پشت جنگلی با انبوه درختان سر به آسمان آبی
شاید در جاری رود روان به دریای آزادی
نکند درون غنچه گلی هستی که برای شکوفایی ناز می کند؟
آهای حقیقت کجایی؟
روی بنمای. خود را نشانم ده.
روی بنمای٬
راحتم کن. خلاصم کن.
خلاص ....
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم خرداد ۱۳۸۸ ساعت 14:36 توسط عماد
|