بالا بلاگ

موسیقی باران٬ حس شاعرانه و طرب انگیزی را برایم مهیا ساخته و ترنم زیبای قطره قطره اش تا سلول سلول بدنم را مسحور خود کرده است.
چه ملودی فاخری است این برخورد مایه حیات با جسم و جان طبیعت!
سازت همیشه کوک بادا!
بزن در دستگاه زندگی!
بخوان در مایه حیات!
در گوشه شور و طراوت و مستی!
چه کنسرت بزرگی براه انداخته ای!
بی هیچ منت!
بدون اخذ بلیط و ماندن در صف!
آفرین به این سمفونی خیس لطف و رحمت!
دست مریزاد به این هارمونی حیات بخش!
عاشقانه هایت را بسرای!
زمزمه فرح بخش ساختن زمزم جنب و جوش موجودات!
آی باران! آی باران!
ببار بر من خسته از صداهای ناهمگون!
موسیقیت جاودانه!
حیاتت ابدی!
ای خرمی بخش!
ای طراوت بخش درختان چشم بر آسمان!
ای آوازت مسحور کننده و مرموز!
ریتمت تند!
بنواز که طبیعت با تو به رقص آمده است!
صدایت بلند!
می بینی! برق نیز مشغول نورافشانی همایش عظیم توست.
و رعد را بگو که باشکوه ترین جاز را برایت فراهم کرده.
موسیقی زیر باد چه هم آوایی نابی را با تو ادامه می دهد.
همایشت پرشکوه!
هم نوازانت پاینده!
چه تجمع نابی است!
گردهمایی بزرگان.
آب٬ ابر٬ رعد٬ برق٬ باد!
به گرد هم آمده اند تا زیباترین سمفونی جهان را اجرا کنند!
سمفونی باران!

به بهانه بارش شکوهمند باران دیشب در تهران.
بهار ۸۸