فرقان
این را یک بار دیگر در یک پست دیگر هم گفته ام. زمانی آپولو هوا کردن ضرب المثل ما بود و آنچنان دست نیافتنی می نمود که شده بود ضرب المثل. تا امید را با ماهواره بر خودمان فرستادیم به فضا و رصدش کردیم عده ای گفتند این که اصلا مهم نیست. حالا هر ننه قمری ماهواره میفرسته هوا. ما هم گفتیم عجب! ما چقدر احمق بودیم که فکر می کردیم کار بزرگی کرده ایم.
خیلی قبل تر از آن٬ زمانی که من خیلی کوچیک بودم از پس غبارهای ذهنم در کودکی می بینم که خیلی ها می گفتند اگر این جنگ ۲۰ سال هم طول بکشد احمد به جبهه نخواهد رفت. بعد از فوت احمد خمینی همان ها خونخواه احمدی شدند که او را سد احمد گریان می نامیدند. همان ها وا احمدا سردادند و گفتند او را کشتند.
خیلی خیلی قبل تر از این حرفها٬ عثمان خلیفه مسلمین با دسیسه معاویه کشته می شود و مدافع خانه عثمان٬ علی و حسن و حسین را همین معاویه به بهانه خونخواهی عثمان به جنگ با ایشان می پردازد!
همیشه می شنیدم که می گفتند رفسنجانی و بچه هایش فلان برج را دارند٬ فلان کمپانی نفتی٬ فلان بزرگراه در کانادا٬ فلان قرارداد٬ فلان ویلا٬ فلان کارخانه و من ساده دل احمق (دور از جون شما) همیشه می گفتم نه اینطورها هم که شما می گویید نیست. شب مناظره موسوی- احمدی نژاد این حرفهای مردم از دهان رییس جمهورشان بیرون آمد (نگویید که رییس جمهور ما نبود مدعیان قانون مداری). از همان شب رفسنجانی شد مظلوم دو عالم! حالا برایم از حقوق شهروندی و حفظ ناموس و آبروی افراد می گویند. چند روز قبلش می گفتند احمدی نژاد چرا قول داد مفسدین را معرفی کند نکرد؟ و حال می گویند چرا حالا معرفی کرد؟
اینها را نگفتم که بگویم فلانی معاویه است و فلانی علی. نه! فقط خواستم بگویم که سیاست بی رحم است و بی اخلاق.
خدایا! بارالها به من تقوایی ده که مصداق آیه فمن یتق الله یجعل له فرقانا باشم. خدایا به من قدرت تشخیص درست از غلط٬ زشت از زیبا٬ خوبی از بدی٬ عنایت کن!
پانوشت مهم: این روزها دست و دلم به کامنت گذاشتن برای دوستان نمی رود. می خوانمتان اما خاموش.