امروز که تهران لرزید٬ دوباره از خودم پرسیدم این یکی ۴ ریشتر بود٬ اگر ۷ ریشتر بود الان کجا بودی؟ زنده بودی و به دنبال اجساد دوست و آشنا زیر خروارها آوار می گشتی؟ یا زنده بودی و داشتی درد می کشیدی و چشم به راه کسی تا تو را از زیر خروارها آوار نجات دهد؟ و یا مرده بودی؟ و اصولا اگر حق انتخاب داشتی دوست داشتی در کدام موقعیت بودی؟

و سوال مهم تر این که چیزهایی که برایمان خیلی مهم است مثل همسر و دوست و خانه و کار و امثالهم به یک لرزش زمین زیر پایمان بنده. درسته؟ کافی بود امروز زمین به جای یک سرفه کوتاه٬ یک عطسه بلند بکند. فقط یک عطسه ...