امروز از صبح پای رادیو نشستم و به مجلس گوش کردم. نتیجه را هم که همه می دونیم. ۱۸۸ رای موافق با استیضاح. کردان نیامده رفت. ۹۰ روز جنجالی. جوک و فحش و پیامک و ... . اما روسیاهی به ذغال موند. دروغگو باید می رفت و رفت. اما اصلا چرا آمد؟

بگذریم. داشتم به این فکر می کردم که چقدر تو این ۹۰ روز سر کار بودیم. چقدر خندیدیم. چقدر حرص خوردیم. به یاد نرم افزار تولید مدرک افتادم. چه مدرکایی که واسه خودمون صادر نکردیم!

یه خبری امروز به چشمم خورد که تورم پلکانی تو این چند ماه را نشون میداد. الان به قول خودشون رسیده به ۲۴.۳ اما من که فکر می کنم رو پنجاهه اگه بیشتر نباشه. کردان اومد که مجلس به تورم گیر نده؟ نه فکر نکنم اما خوب اینجوری شد دیگه. ۳ ماه کل کشور بسیج شد که از کردان آمار بگیره. عملا همه رفتن سراغ کردان و مدرک جعلیش.

از همه این حرفا که بگذریم. یه چیزی که خیلی بده اینه که دیگه سرگرمی نداریم که اینقدر با حال باشه. البته از بیانات آقای احمدی نژاد استفاده می کنیم. اما ماجرای کردان یه چیز دیگه بود. حالا باید صبر کنیم تا کی بتونیم یه سرگرمی دیگه مثل کردان پیدا کنیم.