چند مطلب بود که باید می نوشتم٬ اما کار پیش آمد و فعلا نمی توان مبسوط شرحش داد.

مختصرا و تندتندش اینکه به لطف خدا فرصت حضور در راهپیمایی به یادماندنی و تاریخی ۲۲ بهمن را یافتم. تصاویری از آن گرفته ام که در فرصت مقتضی برایتان می گذارم. فقط اینکه بادکنک ترکید! بد طور هم ترکید!
رهاورد مادی این راهپیمایی برای من ورزشکار! ساندیس و نوشابه نشد٬ اما یک کمردرد درست و حسابی نصیبمان شد. اگر خدا قبول کند. به حدی کمرم درد گرفته که خدا می داند. راستی راستی پیر شدیم رفت پی کارش.

مطلب بعدی درباره رحلت پیامبر و شهادت امام حسن مجتبی و فردا شهادت امام رضاست. که امیدوارم شیعه و پیرو واقعه ایشان باشیم. نه در مواقع ضرورت یا منفعت!

مطلب بعدتری که به نظرم مهم است درباره ولنتاین است که ظاهرا امروز می باشد. اینکه هدیه بدهیم یا بگیریم نه تنها چیز خوبی است بلکه سفارش شده. اما اینکه چشم بسته پا جای پای غربیها بگذاریم نه تنها خوب نیست که مضر است. اگر قرار باشد به دید ایرانی به روز عشق نگاه کنیم خوب ۲۹ بهمن روز اسفندگان است (اینجا) و اگر قرار باشد اسلامی ببینیم. مثلا روز ازدواج امام علی با حضرت رهرا سلام الله علیها روز مناسبی است. وقتی این دو روز را داریم چرا پا جای پای غیر فرهنگ خودمان بگذاریم. هرچند به شدت مخالف ولنتاینم اما این روز را به رهروانش تبریک می گویم و اضافه می کنم که امشب شب شهادت امام رضاست. در خوشی هایتان حد نگه دارید لطفا.

 عکسهای زیر را هم گذاشتم تا بدانید که دختران این دوره زمانه از زیر دو سال به فکر بزک دوزکند تا بلکه دلی را بربایند! باور ندارید ساینای ما را در تصاویر زیر مشاهده کنید.

 خلاصه که کلی زحمت کشیدیم تا بتوانیم سرخی لبهایش را محو کنیم.