دکتری آب.
یکی از دوستان اصفهانی که چندین سال قبل در انگلیس موفق به اخذ درجه دکترا در رشته «سازه های هیدرولیکی» شده بود تعریف می کرد که ما ننجونی داشتیم که پس از برگشتنمان از انگلیس خدا بیامرز پیغام فرستاده بود که بگید فلانی بیاد ببینمش. می گفت ما هم رفتیم خدمت ننجون و پس از سلام و احوال پرسی متعارف اینچنین شد: (لطفا با لهجه اصفهانی بخونید)
ننجون: ننه حالا دکتری چی چی شُد ِیْ؟
من تو دلم: آخه چه جوری بش بگم که بفهمه سازه هیدرولیکی!!!؟
من: ننه دکتری آب شدم.
ننجون: چی چی ننه؟
من با صدای بلندتر: ننه دکتری آب. آب ننه.
ننجون: آب؟
من: آره ننه. دکتری آب.
ننجون با لبهای ورکشیده: ا َ ی ی ..! دکتری آب؟ این همه عمر ِدا تلف کردِیْ شدِیْ دکتری آب؟!!
من: ![]()
ننجون: حالا طوری نیس ننه. بوگو مینم به در کوجا آدِم می خور ِد این دکتری آب؟
من: ![]()
+ نوشته شده در یکشنبه نهم آبان ۱۳۸۹ ساعت 13:6 توسط عماد
|