۲۲ بهمن ها برای من حال و هوای دیگری داشته و دارد. فردا جشن است. جشن خواستن و شدن. جشن ایستادن و نهراسیدن. جشن بزرگ شدن در ۳۲ سال فراز و نشیب.

اما جشن امسال طعم دیگر دارد. جشن همبستگیست. جشن حمایت و پشتیبانیست از محرومان بیدار شده و بپا خواسته مصر و تونس و یمن و اردن. بیست و دوم بهمن برای همه آزادی خواهان عالم است. و امسال شیرینیش دو چندان است چرا که کام هم پیمانان مبارک از آمریکا و اسراییل و سران خفته اعراب تلخ است و ترس دارد زمین گیرشان می کند. ترس از الگو شدن ایران و ایرانی مسلمان برای همه برادران مسلمان و آزادی خواه.

امسال حال و هوای دیگری دارد این ۲۲ بهمن. مزد ۳۲ سال ماندن و صبر کردن بیداری اسلامی در منطقه است تا به فضل خدا جانشین بر حق خدا بر زمین از راه رسد و مستضعفین عالم را را وارثان این زمین قرار دهد. ان شاء الله.

آری ۳۲ سال پیش ملت ایران از خدایش به جای بیست٬ ۲۲ گرفت. ۲۲ شما هم مبارک!

 

پی نوشت:

۲۲ بهمن ۸۸ در وبلاگ من را با کلیک اینجا بخوانید.

۲۲ بهمن ۸۷ در وبلاگ من را با کلیک اینجا بخوانید.