بالا بلاگ

پارسال چنین روزی

پارسال چنین روزی که از خواب بیدار شدم برای نماز صبح٬ تلویزیون را روشن کردم روی شبکه خبر. دیدم که در گوشه سمت راست تصویر احمدی نژاد تا آن ساعت بیشترین رای را داشت. نا خود آگاه چشمانم تر شد. باز هم نا خودآگاه بر روی سجاده افتادم و سجده شکر به جای آوردم. دو رکعت نماز شکر هم خواندم. بعد با حرص و ولع خاصی به تعداد آرای شمارش شده و سهم هر کس چشم دوختم. تقریبا مسجل بود که او رای آورده است. دست از پا نمی شناختم. بالاخره او مزد تحمل چندین ماه دروغ و تهمت و افترا و تشکیل تشکیلات عریض و طویل برای "نه به احمدی نژاد" را گرفته بود. بی معرفت ها روزنامه درست کرده بودند مثل "شاه رفت" با عنوان درشت "احمدی رفت". در وبسایت هایشان روز شمار چند روز و چند ساعت و چند دقیقه مانده به پایان ریاست جمهوری احمدی نژاد درست کرده بودند به تقلید از آمریکاییان برای بوش. غافل از اینکه او دیگر ۸ سالش تمام بود و این هنوز ۴ سال دیگر فرصت داشت.

براستی که شنبه های بعد از انتخابات روز خاصیست. یادم می آید سال ۷۶ که به خاتمی رای داده بودم پس از آنکه رای ۲۰ میلیونی او را خواندند هم همین حال را داشتم. بسیار خوشحال بودم و سرحال. اما با توجه به عملکردهای اطرافیانش بالعکس در سال ۸۰ که دیگر به او رای نداده بودم٬ وقتی خاتمی آرای بیشتری آورد حتی نسبت به دوره قبلش٬ شنبه بعد از انتخابات حالم گرفته بود. اما جمهوری همین است دیگر. ۴ سال دیگر شکیبایی در پیش گرفتم.

خوشحال و خندان و بیخبر از همه جا آمدم شرکت که دیدم آقایان بیانیه داده اند و حرف از تقلب است. دم از جمهوری و رای مردم می زدند اما تاب رای مردم را نیاوردند. شیرینی انتخابات را به کاممان تلخ کردند. چه روزهایی را از سر گذراندیم و چه ها که ندیدیم و نشنیدیم. اما هرچه بود٬ گذشت. بحمدلله بصیرت لازم را در این جریانات بدست آوردیم و بزرگ شدیم. خیلی بزرگ!

براستی که ۲۲ خرداد روز جمهوریت نظام اسلامیمان بوده و خواهد بود. این را نوشتم که تبریک بگویم جشن بزرگ جمهوریت را به جمهوری خواهان واقعی.

---------------------------

پی نوشت: هفته نامه ۹دی توقیف شد! (لینک خبر)