بدرود
عماد! تمام شد و افسوس و صد افسوس و خداحافظی کن همره امامت با او ...
بدرود اى بزرگترين ماه خداوند و اى عيد اولياى خدا.
بدرود اى گرامىترين اوقاتى كه ما را مصاحب و يار بودى، اى بهترين ماه در همه روزها و ساعتها.
بدرود اى ماه دست يافتن به آرزوها، اى ماه سرشار از اعمال شايسته بندگان خداوند.
بدرود اى يار و قرينى كه چون باشى، قدرت بس جليل است و چون رخت بر بندى، فراقت رنج افزا شود. اى مايه اميد ما كه دوريت براى ما بس دردناك است.
بدرود اى همدم ما كه چون بيايى، شادمانى و آرامش بر دل ما آرى و چون بروى، رفتنت وحشت خيز است و تألم افزاى.
بدرود اى همسايهاى كه تا با ما بودى، دلهاى ما را رقت بود و گناهان ما را نقصان.
بدرود اى ياريگر ما كه در برابر شيطان ياريمان دادى و اى مصاحبى كه راههاى نيكى و فضيلت را پيش پاى ما هموار ساختى.
بدرود كه آزاد شدگان از عذاب خداوند، در تو چه بسيارند، و چه نيكبخت است آن كه حرمت تو نگه داشت.
بدرود كه چه بسا گناهان كه از نامه عمل ما زدودى و چه بسا عيبها كه پوشيده داشتى.
بدورد كه درنگ تو براى گنهكاران چه به درازا كشيد و هيبت تو در دل مؤمنان چه بسيار بود.
بدرود اى ماهى كه هيچ ماه ديگر را توان همسرى با تو نيست.
بدرود اى ماهى كه تا تو بودى، امن و سلامت بود.
بدرود اى آن كه نه در مصاحبت تو كراهت بود و نه در معاشرتت ناپسندى.
بدرود كه سرشار از بركات بر ما در آمدى و ما را از آلودگىهاى گناه شست و شو دادى.
بدرود كه به هنگام وداع از تو نه غبارى به دل داريم و نه از روزهات ملالتى در خاطر.
بدرود كه هنوز فرا نرسيده از آمدنت شادمان بوديم و هنوز رخت بر نبسته از رفتنت اندوهناك.
بدرود كه چه بديها كه با آمدنت از ما دور شد و چه خيرات كه ما را نصيب آمد.
بدرود تو را و آن شب قدر تو را كه از هزار ماه بهتر است.
بدرود كه ديروز كه در ميان ما بودى آزمند ماندنت بوديم و فردا كه از ميان ما خواهى رفت آتش اشتياق در دل ما شعله خواهد كشيد.
بدرود تو را و آن فضل و كرم تو را كه اينك از آن محروم ماندهايم. و بر آن بركات كه پيش از اين ما را داده بودى و اينك از كفش دادهايم.
فرازی از نیایش وداع با ماه مبارک رمضان
نیایش ۴۵ ام صحیفه سجادیه