چه بگويم درباره سرايى كه

آغازش رنج است و پايانش زوال و فنا٬

حلالش را حساب است و حرامش را عقاب.

هر كه در آن بى نياز شود در فتنه و بلا افتد و هر كه نيازمند بود غمگين شود.

هر كه براى به چنگ آوردنش تلاش كند، بدان دست نيابد

و آنكه از تلاش باز ايستد، دنيا خود به او روى نهد.

هر كه به چشم عبرت در آن نگرد، ديده بصيرتش روشن گردد

و هر كه به ديده تمنا در آن بيند، ديدگانش را كور گرداند.

خطبه ۸۱ نهج البلاغه